TÜRKMEN TÜRKÇESİNDEN “ORTAK KÖKTEN TÜREMİŞ BİR KÖKTEŞ SÖZ ÖBEĞİ” İLE ÖRNEKLEME YOLUYLA BİR SAVAŞ ADALGASI (terimi) ÖNERİSİ: SÖWEŞDEŞ ≡ SAVAŞDAŞ.

TÜRKMEN TÜRKÇESİNDEN “ORTAK KÖKTEN TÜREMİŞ BİR KÖKTEŞ SÖZ ÖBEĞİ” İLE ÖRNEKLEME YOLUYLA BİR SAVAŞ ADALGASI (terimi) ÖNERİSİ: SÖWEŞDEŞ ≡ SAVAŞDAŞ.

TÜRKMEN TÜRKÇESİNDEN “ORTAK KÖKTEN TÜREMİŞ BİR KÖKTEŞ SÖZ ÖBEĞİ” İLE  ÖRNEKLEME YOLUYLA BİR SAVAŞ ADALGASI (terimi) ÖNERİSİ:   SÖWEŞDEŞ ≡ SAVAŞDAŞ.

TÜRKMEN TÜRKÇESİNDEN “ORTAK KÖKTEN TÜREMİŞ BİR KÖKTEŞ SÖZ ÖBEĞİ” İLE 
ÖRNEKLEME YOLUYLA BİR SAVAŞ ADALGASI (terimi) ÖNERİSİ: 

SÖWEŞDEŞ ≡ SAVAŞDAŞ.

& SÖWEŞMEK [söwöşmök] (işteş çatı eyl.) (I) = Savaşmak, vuruşmak. 
 işl. 1. Söweş etmek, söweş alıp barmak, uruşmak 
SÖWEŞME [söwöşmö] (işteş çatı eyl. adı) (I) = Savaşma durumu. 
 iş adı. Söweşmek yağdayı.
SÖWEŞMEKLİK [söwöşmöklük]  (işteş çatı eyl. adı) (I) = Savaşma durumu. 
 iş adı. Söweşmek yağdayı.


SÖWEŞMEZLİK [söwöşmözlük] (olumsuz işteş çatı eyl. adı) (I) = Savaşmama durumu. 
 iş adı. Söweş alıp barmazlık.
SÖWEŞ [söwöş] (ad; savaş) = Savaş. bkz. uruş; ceñ.
 at, harbı. Biri-birine garşı iki tarapıñ yaraglı çaknışıgı, uruş, ceñ.
SÖWEŞDEŞ [söwöşdöş] (neteg.; ad; savaş) = Birlikte savaşanlardan biri, öteki, “ötekine göre”. “Türkçesi”


 .at. Bilelikde söweş eden, söweşde bile bolan.
--- EK BİLGİ: Türkiye Türkçesinde bu söze karşılık olarak “TÜRKÇE KÖKENLİ” bir söz yok. Türkmen Türkçesindeki “SÖWEŞDEŞ” sözcüğü örneklenerek “analoji ile” “SAVAŞDAŞ” sözcüğünü türetip kullanabilir miyiz? Ben kullanacağım! Yalnız, yapayalnız kalsam da! İşte:
söweşdeş yoldaş. ≡ Savaşdaş yoldaş, savaşdaş arkadaş.


SÖWEŞİBERMEK [söwöşüvermek] (durum eyl.) “başlama eyl.” = Savaşmaya başlamak. bkz. urşubermek. 
 işl. Söweş edibermek, söweş alıp barıbermek, urşubermek.
SÖWEŞİLMEK [söwöşülmök] (edilgen çatı eyl.) = Savaşılmak.
 işl. Söweş alıp barılmak, söweş edilmek, urşulmak.
SÖWEŞİŞ [söwöşüş] (işteş çatı eyl. adı) (I) = Savaşış durumu.
 iş adı. Söweşmek yağdayı.


SÖWEŞCEÑ [söwöşşöñ] (neteg.) (I) = Bir iş, bir ülkü uğrunda var gücüyle savaşan, çabalayan.
 1. Bir zat ugrunda can ayaman söweşyän, göreşyän, can çekyän. 
Şol yıllarıñ söweşceñ yiğitleri ant içtiler. ≡ O yılların savaşçı gençleri ant içtiler.
SÖWEŞCEÑ [söwöşşöñ] (neteg.) (II) = Gerekli, önemli; mühim, ehemmiyetli.


 2. göç.m. Möhüm, wacıp ähmiyetli.
SÖWEŞCEÑLİK [söwöşşöñlük] (neteg. durum adı) = Savaşkanlık, atılganlık. Bir iş, bir ülkü uğrunda var gücüyle savaşma, çabalama durumu.
 .at. Söweşceñ bolmaklık, göreşceñlik.

TDH-KOLAY ERİŞİMİ

Türkçe

Göktürkçe

Edebiyat

Türkçe Adlar

Tarih

Kökenbilgisi

Lehçeler

Yazım Kılavuzu

Türk Dünyası

PDF-DOC

Sınav-Deneme

Sözlüklerimiz

DİL BİLGİSİ KOLAY ERİŞİMİ

Dil Bilgisi

Sıfatlar

Belirteçler

Anlam Bilgisi

Kompozisyon

İlgeçler

Cümlede Anlam

Nasıl yazılır?

Bağlaçlar

Paragrafta Anlam

Noktalama İş.

Ünlemler

Sözcükte Anlam

Sözcük Bilgisi

Eylemler

Ses Bilgisi

Yapım Ekleri

Eylemsiler

Yapı Bilgisi

Adıllar

Dil -Anlatım

Yazım Bilgisi

Adlar

Edebiyat

Anltatım Bozuklukları

Ana Bet

Atasözleri

TDH-Instagram

TDH-Tvitır

TDH-Feysbuk

Güncelleme Tarihi: 21 Ekim 2018, 14:11
YORUM EKLE