Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni

Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni 

Konu: Burun kelimesinin kökü nedir? Burun kelimesinin kökeni nedir?

Burun kelimesinin kökü bur- eylemidir ve burun kelimesinin kökeni Türkçedir.

Eski Türkçe burun
1. önde olan, çıkıntı, 2. burun

Burun: Eski Türkçe örnekleri

  • ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073] tağ burnı (dağ zirvesi, herhangi bir şeyin önünü anlatmak için bu sözcük kullanılır.)
  • "ol mendin burun bardı" (o benim önümden gitti)

Ancak bunlar sonradan kazanılmış anlamlardır. Burun sözcüğü nasıl oluştu, önce onu anlamak gerekir. 

Eski Türkçe bur- "kokmak, tütmek, buğusu yükselmek" anlamında bir eylemdi. Bu kökten buram buram, burun, burunduruk, burunsak, burunsul gibi sözcükler türemiştir. Burun sözcüğünün kökü bur- eylemidir.

Saygılarımızla...

TDH

İliştiriler: Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni

Yorumlar (1)
Muhsin Durlu 5 ay önce
Görüşüme göre 'bur' seslemi kök değildir! Sözcük 'ur' seslemiyle eylem anlamı taşır. B canlılar ve somut durumlarda özne olan 'ben' dir. UN seslemi ise 'U' biçiminde göğe uzanan anlamını taşır. Özetle burun bedenimizin göğe doğru uzanan uç kısmı ya da organıdır. Türkçedeki kök kavramının eksik ve yanlış bilindiği kanısındayım. Her tamga ya da imce ayrı bir ses ve anlam taşır ve birlikte anlamı oluştururlar. Özetle 'bur' seslemi eylem değil ad seslemidir kanımca. Konunun daha sağlıklı-bütün düşünülüp anlaşılması için Orhun abecesindeki 'B' tamgasının düşünülmesini öneririm!
15°
parçalı az bulutlu